Het begint ermee dat ze hun vingers aflikken. Een voor een, met smakkende geluiden.
Dan halen ze mayonaise of sambal uit de pot met een stuk bestek dat ze al in hun mond gehad hebben. O, maar ze hebben het wel eerst netjes schoongelikt hoor. Of dat de hond laten doen.
En als ze op het toilet zitten laten ze gezellig de deur open staan. Dan kun je blijven praten, nietwaar?
Ook likken ze hun mes af. Door het tot aan het handvat in hun mond te steken en er weer langzaam uit te trekken, je aankijkend alsof ze zeggen willen: bedenk voor mij eens iets nóg smerigers om te doen.
Nou, ik weet wel wat. We kunnen ze in hun bek schijten. Of nee, toch maar niet. Want daar doen we ze waarschijnlijk nog een plezier mee ook.
maandag 14 juli 2008
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)

0 reacties:
Een reactie plaatsen